Ruw - Marie Kessels

Amsterdam, Coffee Company Haarlemmerdijk, met een medium americano en een croissant waar mee je de ruit kunt ingooien.

De Libris Literatuurprijs staat weer op barsten. En jij wil niet als enige op de beurrel van de bv, de vereniging of het team met je mond vol tanden staan. Daarom behandelen we ze vrij snel, zodat je gewoon mee kunt lullen. We beginnen met Ruw van Marie Kessels.

Het eerste wat je zegt: "opvallend dat zo'n belangrijke schrijfster nog niet een naam heeft als Harry Mulisch. Als je naar het aantal prijzen (o.a. de Multatuliprijs) kijkt, zou dat eigenlijk wel zo moeten zijn. Ze heeft zes titels op haar naam staan, met als absolute nummer één: De god met de gouden ballen. Ze publiceert ongeveer eens in de twee jaar een boek. Dat is netjes, de lezer kan je bijbenen, ook nog wat anders lezen, als auteur raak je niet uitgeput en heb je ook nog tijd voor je familie."

Dan het boek: "Ruw zijn de "observaties" (snap je hem: "observaties", doet het goed in de ambtenarij, in eervollere businesses kun je beter iets zeggen als: "Ruw schetst de wereld van...") van van een blinde vrouw rond de veertig. Dat wordt zo goed gedaan dat je je afvraagt of Kessels ook zelf blind is. Het worstelen, het voelen en aftasten, de angsten en vertwijfeling, alles is erg geloofwaardig opgeschreven en je gaat er als lezer makkelijk in mee. Kessels stijl is literair, ze houdt van mooie zinnen. Ik ook. Maar dat betekent wel dat je het boek niet in top speed moet lezen (wat je wel met een Jill Mansell zou kunnen doen).

Gemma (hoofdpersoon, of protagonist als je op de intellectuelen borrel zit) wordt blind door een ongeluk. Ze stelt zich weerbaar op. Het eerste wat ze probeert is de stad te verkennen, ze wil een kaart in haar hoofd hebben. Omdat de stad 's nachts rustiger is, loopt ze 's nachts. Dat is het element dat het meest terug keert. Daarnaast heb je de huishoudhulpen. Ze heeft een Leda (studente, kraakster), van wie ze erg veel houdt, maar geen hoogte krijgt, een iets te gul lachende jongen die de boodschappen brengt en halverwege het boek komt er tijdelijk een iets te norse oudere dame, die haar schulden wil afbetalen door idioot veel te werken. Je leest over het lezen van boeken, het voelen van braille, dat dat niet makkelijk is maar dat het wel voldoening geeft omdat het een soort puzzelen is. Dat laatste is een mooie observatie die je altijd in een gesprek over het boek moet gooien.

Dat is het boek. Wat kun je er dan over zeggen qua opinie? "Kijk, het is natuurlijk erg goed geschreven. Maar misschien zijn het toch iets te veel observaties. Kessels blijkt namelijk ook ijzersterk in dialogen, ze zijn ontroerend, grappig, scherp, dubbelzinnig, nuchter en daar had ik dan toch graag wat meer van gezien. Maar dat is dan ook wel echt het enige kritiekpuntje dat je zou kunnen bedenken als je erg hard perst en op zoek gaat."

Zo nu kom je de sociale activiteiten weer door. Tot slot nog een tip: koop het boek wel even. Het staat mooi in je boekenkast. Kessels is een mooie naam, en de voorkant is ook erg esthetisch. Zet het dus bij voorkeur ergens on display, als talkin gpiece.

Ruw van Marie Kessels werd door De Bezige Bij uitgegeven in 2009. Het is verkrijgbaar bij bol.com, en ja hoor linkse grachtengordel, ook bij Athenaeum.