woensdag 28 april 2010

Innenschau - Jakop Ahlbom

Amsterdam, De Smoeshaan, met 'ne Duvel



Ja, ja, als je op internet publiceert kun je trailers van Youtube op je website zetten. Dan zien mensen wat voor visueel spektakel er schuil gaat achter dat wat door jou beschreven is. In het geval van Innenschau een welkome aanvulling.

Innenschau laat een continu verwarrende wereld zien. Waarin zowel de karakters, als het publiek steeds door het surreële worden overrompeld. Van tien mannen die uit je kast komen lopen en hun tanden gaan poetsen, tot een man in een bar die er opeens (en dan bedoel ik ook opeens) staat om je in elkaar te slaan. Ahlbom past hiervoor diverse goocheltrucs toe, een ieder kan ze doorzien, maar voor het stuk werkt het wel.

Bijna alles wordt begeleid door muziek van Alamo Race Track. Een ontzettend goede band. De 3FM luisteraar kan ze kennen van Black Cat John Brown. Daarmee wordt steeds de basis voor de sfeer gelegd, waar de acteurs dan vervolgens in bewegen en mompelen (zelden wordt er een woord hardop gesproken) en niet te vergeten: dansen.

Want ook dat doen ze: dansen. En ook dat doen ze goed, maar het dansen is niet altijd functioneel. De eerste dans, tijdens een feestje (zo lijkt het), is nog functioneel: het maakt in een aantal passen op een leuke vrolijke manier duidelijk dat het pardiehardie is. Maar nadat iemand in elkaar geslagen wordt, wordt er ook gedanst. En dan voegt het naar mijn smaak niks toe: geen extra emotie, geen extra dimensie aan het verhaal, het is alleen oprekken.

En daar zijn we aangekomen bij het enige, maar dan ook wel het enige, minpunt aan deze voorstelling: hij is gevoelsmatig wat lang. Doordat sommige dingen nodeloos worden opgerekt (of het "verhaal" niet helemaal duidelijk is, waardoor het belang van situaties niet duidelijk is) ontbreekt het aan de spanning die nodig is om de hele voorstelling het publiek mee te trekken in wat je wilt vertellen. Want wat de overige dingen betreft: de muziek, de dans, de acrobatiek (een meisje komt uit een doos), het decor (hoe een vagina een oog wordt, waar vervolgens een vrouw uit kruipt), alles is schitterend, mysterieus en sinister, bij vlagen grappig. Alleen jammer dat ik na afloop in het duister tast over wat mij is vertelt over het naar binnen kijken.

Gezien: Innenschau van Jakop Ahlbom, op dinsdag 27 april in theater Bellevue. Innenshau is tot en met 2 mei in Amsterdam te zien, daarna tuffen ze naar Duitsland.

0 reacties: